تک تک جاده ها را

تنها...

تا رسیدن به اسکله ی چوبی

به یاد معصومیت ...

نگاه اولت در عالمی

به دور از نگاه همه ی...

آدمک ها به اشک هایم

گذراندم...

شاپری ...

صدای قدم های من

روی مسیر چوبی اسکله...

صدای پرنده های مرداب

آوازه خوان آواره ی آن هوالی

...

ساحل...دریا...

ویرانم کرد!